17 juni 2009
Alleen de huidige slechte woningmarkt kan nog roet in het eten gooien voor de restauratie van de twee vervallen loodsen bij scheepswerf Van Duijvendijk. Met de aankoop van het terrein door de gemeente lijkt er echter bijna niets een nieuwe toekomst voor de oude werf nog in de weg te staan. Wellicht als museumwerf.
Overbuurman Maarten van Beek ziet het al helemaal voor zich: Twee gerestaureerde loodsen waarin een museumpje is gehuisvest. Aan de rand bij Karwei appartementen. Wellicht vindt zijn geliefde scoutingclub er een nieuw onderkomen. Is er weer een klein werfje waar gewerkt wordt aan historische schepen. Misschien ook nog een cafeetje of een lunchroom. Wat de Krimpenaar betreft is alles beter dan de deprimerende leegte waar Van Beek, tevens GroenLinks raadslid, nu tegen aan kijkt. ,,Voor mijn deur ligt historie. Ik hoop dat we met de restauratie weer een mooie link naar dat verleden kunnen leggen. '' Als GroenLinkser droomt hij dat de dijk langs de scheepswerf deel uitmaakt van 'een hele mooie fietsroute waar veel toeristisch verkeer over gaat'.
De aankoop van de werf door de gemeente, nu ruim een week geleden, is de doorbraak waar zo lang op is gewacht. Dat is enerzijds bereikt omdat de gemeente zelf over koop kon onderhandelen, anderzijds omdat de projectgroep Hollandsche IJssel voor het eerst bereid is alleen al voor de aankoop van de grond subsidie ter beschikking te stellen.
,,We zitten nu zelf achter het stuur,'' zegt Arjen Bosker namens de gemeente. Waarmee hij maar wil zeggen dat de gemeente met de aankoop haar afhankelijke positie kwijt is. Zolang de eigenaren, de gebroeders Arie en Hans van Duijvendijk nog met diverse projectontwikkelaars onderhandelden stond de gemeente aan de zijlijn. Zij kon als vergunningverstrekker hooguit met plannen instemmen of afkeuren. Nu heeft ze het heft zelf in handen.
En dat zieter goed uit, zegt Bosker. Krimpen liet al uitzoeken wat de haalbaarheid is van verschillende plannen en heeft banden aangeknoopt met Boei, een stichting die overal in het land industriële monumenten opknapt en klaarstoomt voor een nieuwe bestemming. In Krimpen wordt sterk gedacht aan een museumwerf waarbij, zoals bij de Oude Haven in Rotterdam, gewerkt kan worden aan historische schepen. Ook zou in een van de loodsen een museum kunnen komen, een maritiem verlengstuk van streekmuseum Crimpenerhof. ,,Cultuurhistorisch is deze aankoop voor de gemeente van groot belang. Op deze plek is een van de oudste werven van Krimpen gesticht. Het lijkt nu mogelijk die te behouden.''
Over wat het exact gaat worden zal nog maanden worden nagedacht. Volgens Bosker is het evenwel veel meer de vraag wannéér dan òf het er nog wel een facelift voor het terrein komt. Met een maar: ,,Het zal de komende tijd nog spannend worden of de moeilijkheden op de woningmarkt geen roet in het eten zullen gooien. Het liefst houden we verkoop van woningen en de restauratie zo dicht mogelijk bij elkaar. Met de verkoop van de woningen verdienen we weer een beetje terug wat de restauratie kost, maar dan moeten we die appartementen natuurlijk wel verkopen. Normaal zeg je :geen enkel probleem. Het is en blijft een prachtige locatie aan het water.''
Een winstgevend project zal het nooit worden. Krimpen zal er een nu nog onbekend geldbedrag op toeleggen. Niet erg, zeggen verschillende raadsleden. ,,De aankoop is in elk geval binnen de vooraf afgesproken marge gebleven,'' zegt Van Beek. En, vindt Bert Luijendijk namens zijn partij Stem van Krimpen: ,,Het zal geld gaan kosten, maar hiermee creëren we wel een pareltje voor onze IJsselgemeente.''
Tot nu toe
1672 De eerste schepen worden gebouwd op de plaats waar nu scheepswerf Van Duijvendijk staat.
1900 De familie Otto staat tot 1940 aan het roer van de scheepswerf. Als de werf dan failliet gaat, neemt opa Van Duijvendijk de werf over.
2000 Het lukt de Historische Kring Krimpen de twee loodsen op de monumentenlijst te krijgen. Ondanks fel protest van eigenaren Hans en Arie van Duijvendijk. De schuren zijn volgens hen slecht en belemmert hen in een goede bedrijfsuitvoering. De broers krijgen geen steun van de gemeente. die er woningen wil bouwen.
2004 De gebroeders Van Duijvendijk sluiten de werf. De plannen voor woningbouw worden concreter. Ook groeit het historisch besef: de werf moet behouden blijven.
2006 Als de oudijzerprijs tot ongekende hoogte is gestegen, sloopt Hans van Duijvendijk tot woede van velen de dwarshelling.
2007 Critici meldden zich. Ook onder historici. Laat die loodsen voor wat het is, is de boodschap: zet alleen kansrijke projecten op de Rijksmonumentenlijst.
2008 Een doorbraak. Er wordt een intentieovereenkomst getekend voor de bouw van 75 woningen. Na zes weken loopt dat op niets uit.
2009 In februari komt de gemeente in beeld om zelf de werf te kopen. Na vier maanden onderhandelen lukt dat.
bron: AD editie Rotterdam Oost